Bir gün oruç tutup bir gün tutmamak demek olan “savm-ı Dâvûd ”, Hazret-i Dâvûd'dan ümmet-i Muhammed'e hâtıra kalan bir ibâdettir. Allâh Rasûlü -sallâllâhu aleyhi ve sellem- en fazîletli orucun “savm-ı Dâvûd” olduğunu beyân buyurmuşlardır.
Amr bin el-Âs -radıyallâhu anh-'ın oğlu Ebû Muhammed Abdullâh -radıyallâhu anh-'ın şöyle dediği rivâyet edilmiştir:
“Vallâhi ömrüm boyunca gündüz oruç tutacağım; gece namaz kılacağım.” diye yemin ettiğimi Nebî -sallâllâhu aleyhi ve sellem-'e bildirmişlerdi.
Rasûlullâh -sallâllâhu aleyhi ve sellem- bana:
“–Böyle söyleyen sen misin?” diye sordu.
Ben de:
“–Anam-babam sana fedâ olsun yâ Rasûlallâh! Evet, ben söyledim.” dedim.
Bana:
“–Senin buna gücün yetmez! Bâzen oruç tut, bâzen ye; bâzen uyu, bâzen (teheccüd) için kalk! Her aydan üç gün oruç tut! Bir iyiliğin karşılığı on mislidir. Bu, bütün seneyi oruçlu geçirmek gibidir.” buyurdu.
Ben:
“–Bundan daha fazlasına muktedirim!” dedim.
“–O hâlde bir gün oruç tut; iki gün iftar et!” buyurdu.
“–Bundan daha fazlasını yapabilirim!” dedim.
“–Öyleyse bir gün oruç tut, bir gün tutma! Bu, Dâvûd -aleyhisselâm-'ın orucudur ve oruçların en mûtedili, en üstünüdür!” buyurdu.
Ben:
“–Bundan fazlasına da güç yetirebilirim!” deyince Rasûlullâh -sallâllâhu aleyhi ve sellem-:
“–Bundan daha fazlası olmaz!..” buyurdu. (Buhârî, Savm 55-57, Teheccüt 7; Müslim, Sıyâm 181-193)
SSS
Arama
Üye Listesi
Kullanıcı Grupları
Kayıt
Profil
Özel mesajlarınızı kontrol etmek için giriş yapın
Giriş
