BİZE GÖRE

Beşyüz itten kaçan kurda

Kurt diyenler halt eylemiş.

Şehit verilmeyen yurda

Yurt diyenler halteylemiş.



Birlik ister bizden olan

Kör olsun milleti bölen

Siyasette yalan-dolan

Şart diyenler halteylemiş.



Yazıklar olsun ismine

Gider yan verir hasmına

Vatandaşın bir kısmına

Kürt diyenler halteylemiş.



Ülkü bizim baş tacımız;

Şeker, bal olur acımız.

Çilemizdir ilacımız

Dert diyenler halteylemiş.



Hamdolsun alnımız aktır;

Zalimden korkumuz yoktur

Hakikatin yönü tektir

Dört diyenler halteylemiş



Danışsınlar canlarına

Kalmayacak yanlarına

Marksizmin hayranlarına

Mert diyenler halteylemiş.



Rahmet yağar ilik ilik

Aşk suyunu içer çelik

Ön niyettir ülkücülük

Art diyenler halteylemiş.

Abdurrahim Karakoç

BU ÇAĞRI SANADIR

Bir damla SU gönder bana

Eğer gönderebilirsen

Ana sütü gibi tertemiz olsun

Bir damlası Karadeniz

Bir damlası Akdeniz olsun



Bir avuç TOPRAK gönder bana

Edirne koksun, Ağrı koksun

Her zerresi burcu burcu

Türkiye koksun

Anadolu’dan çağrı koksun



Bir dilim EKMEK gönder bana

Yiyince lezzetini hissedeyim

Bereketini hissedeyim

Köy köy, tarla tarla

Memleketimi hissedeyim



Bir demet ÇİÇEK gönder bana

Renkleri;

Sarı, kırmızı, beyaz ve mavi olsun

Râyihâsı, estetiği

semâvi olsun



Bir tutam SEVDA gönder bana

Veysel Garani’nin, Yunus Emre’nin

Sevdasından olsun

Mevlâna’nın Mevlâ’sından olsun

Sevdâların hasından olsun



Bir RÜYA gönder bana

Yürürken, otururken

Güneşi, Ayı seyredeyim

Aradan kalksın tüm duvarlar

Mâverâyı seyredeyim



Bir damla ALIN TERİ gönder bana

Yazdığın ŞİİRLERİ gönder bana

Okumaya ihtiyacım var...

Abdurrahim Karakoç

BU DÜNYA KİMİN DÜNYASI?

Yol üstünde biten çalı

Bu dünya kimin dünyası?

Ak çiçekli ayva dalı

Bu dünya kimin dünyası?



Gediklerde esen poyraz,

Yaprakları dalda koymaz

Gözler doysa gönül doymaz

Bu dünya kimin dünyası?



Her gün eski her gün yeni

Tükenmez gidip geleni

Can evimden vurdu beni

Bu dünya kimin dünyası?



Kar yağar kaybolur izler

Her nakış bin bir sır gizler

Ufuklara dalan gözler

Bu dünya kimin dünyası?



Tüm nimetler talan talan..

Hızır bekler darda kalan.

Varı yalan, yoğu yalan

Bu dünya kimin dünyası?



Toprak basar kucağına

Güneş çeker sıcağına

Atar derdin ocağına...

Bu dünya kimin dünyası?

Abdurrahim Karakoç

BU DÜNYA HANGİMİZİN?

Bırak deli Haydar-bırak be gardaş

Kafayı bozmaya değmez bu dünya

İster hızlı dönsün isterse yavaş

Sen seni üzmeye değmez bu dünya



Fani diyen varsın desin sana ne

Gönül veren gitsin versin sana ne

Haydut vursun hırsız yesin sana ne

Gücenip kızmaya değmez bu dünya



Nerde kan akıtıp kavga verenler

Nerde şimdi sefasını sürenler

Ne götürdü kucağına girenler

Bir yırtık çizmeye değmez bu dünya



Hayaller kur tespih tanesi farzet

Hepsi de senindir otuz üç adet

Bırak kalsın orda hiç çekme zahmet

İpliğe dizmeye değmez bu dünya.



Kulpu yok ki neresinden tutasın

Sana göre lokma değil yutasın

İçine gireni Allah kurtarsın

Üstünde gezmeye değmez bu dünya.



Gel gitme kal desem kalamazsın ki

Ortadan böl desem bölemezsin ki

Git tekrar gel desem gelemezsin ki

Aldanıp azmaya değmez bu dünya



Almak-satmak, tapu-senef nafile

Toplayıp yığdığın servet nafile

Sıla nafiledir, gurbet nafile

Yağmaya tozmaya değmez bu dünya



Sınırlar çizilmiş konulmuş yasak

Beş para etmezdi bizler olmasak

Kısmen göz yaşı kan-kısmen kir pasak

Yıkayıp süzmeye değmez bu dünya



Senin benim ne ki? Küçük mü dar mı?

Hani kimin dostu, kimseye yâr mı?

İnsan öldürmenin manası var mı?

Karınca ezmeye değmez bu dünya



Misafirsin, misafirlik suç değil,

Bakacaksan uzaktan bak, güç değil

Eti yenmez, koyun değil koç değil

Derisin yüzmeye değmez bu dünya



Kabuktur, manayı unutturmasın

Babayı, anayı unutturmasın

Boş hayal mevlâ'yı unutturmasın

Tırnakla kazmaya değmez bu dünya



Arkası karanlık, önü karanlık

Yarını karanlık, dünü karanlık

Kendine çağırır seni karanlık

Bir küçük hüzmeye değmez bu dünya



Cazibesi özelliği yok demem

Nakış nakış güzelliği yok demem

İki günde kaçar gider.. çok demem

Anlayıp sezmeye değmez bu dünya



Unutma ki yolcu yolunda gerek

Yolcunun azığı belinde gerek

İnsanlar insanlık hâlinde gerek

Mest olup sızmaya değmez bu dünya



Bilesin ha canım Haydar bilesin

Seni bekler soğuk mezar bilesin

Ebediyet ötede var bilesin

Tek satır yazmaya değmez bu dünya.

Abdurrahim Karakoç

BULDUKTAN SONRA ARAMA (SENİ ARADIM)

Omuzumda sevda yükü

Yollarda Seni aradım.

Beste beste, türkü türkü

Tellerde Seni aradım.



Girdim yeşilden sarıya

Sordum ölüye, diriye

Çiçeği verdim arıya

Ballarda Seni aradım.



Aşk yalımı girdi cana

Gönlüm döndü gülistana

Gece-gündüz yana yana

Küllerde Seni aradım.



Yorulup demedim, yeter

Hasretin gözümde tüter

Keremden, Mecnundan beter

Çöllerde Seni aradım.



Bahçem çiçek, bağım gazel

Birleşir ebedle, ezel

Ayırmadım çirkin, güzel

Kullarda Seni aradım.



Ulaşmak için rahmete

Katlandım binbir zahmete

Karışıp söze, sohbete

Dillerde Seni aradım.

Abdurrahim Karakoç

BU MEVTAYI NASIL TANIRSINIZ

Giderken alkolden girdi komaya

Meyhaneyi yurt sayardı bu deyyus.

Yemin eder 'pazar' derdi 'cuma'ya

Ağustos'u Mart sayardı bu deyyus.



'Ben dahiyim, eşim-dengim az' derdi

İnat için 'zemheri'ye 'yaz' derdi

Kuşa 'kirpi', kurbağaya 'kaz' derdi

Kel sıpayı kurt sayardı bu deyyus.



Nasipsizdi iman, edep, ahlâktan

Kin sağardı enayiden, ahmaktan

Biraz daha alçak idi alçaktan

Namertleri mert sayardı bu deyyus.



Tam sapıktı, şer yollara sapardı

Heykel diker, ilah diye tapardı

Abdestsiz her yöne secde yapardı

Kıblegâhı dört sayardı bu deyyus.



Türklüğe düşmandı, hep kin güderdi

Yahudiye yaltakçılık ederdi

Hıristiyan ile yola giderdi

Ermeniyi Kürt sayardı bu deyyus.



Görgü şahidiyiz, yalan yok hocam

Tek güzel huyunu bilen yok hocam

Geberip giden var, ölen yok hocam

Doğruluğu dert sayardı bu deyyus.

Abdurrahim Karakoç

BİZİMKİLER

Üç cins at, üç cins tosun salsak yukarı kata

Üç gün sonra üç katır, üç sağmal inek çıkar.

Zamanda mı, yerde mi, yoksa bizde mi hata?

Yapıp uçurduğumuz kartallar sinek çıkar.

Abdurrahim Karakoç

CAN KURBAN

Bizim kapı dost kapısı

Girene canımız kurban.

Selâm muhabbet tapusu

Verene canımız kurban.



Nefisten soyunduk tül tül

Gitti beden, kaldı gönül

Özümüz bağ, sözümüz gül

Derene canımız kurban.



Uzadıkça hasret demi

Şefkat atı çiğner gem’i

Yaramıza sabır em’i

Sürene canımız kurban.



Hayat kilim, çile nakış

Dokuyoruz iniş, yokuş

Marifet mânâya bakış

Görene canımız kurban.



Kin marazdır, sevgi sanat

Yürekte kaynar her saat

Kimsesizlere kol, kanat

Gerene canımız kurban.

Abdurrahim Karakoç

CEVAPSIZ KALAN SUALLER

Yürü: duvar beton, otur yer beton

Tavana bakarsın ' bakma der' beton

- Yağmur kokan toprakların nerede? ..



Ne çiçekler açar, ne kuşlar öter

Yolların on adım ötede biter

- Serbest gezen ayakların nerede? ..



Her günü hasrettir haftanın ayın

Hani ya bayramın, düğünün, toyun?

- İlin, yurdun, konakların nerede? ..



Gönlün gamdan göçer, gama taşınır

Boş direkler boynu bükük düşünür

- Dalga dalga bayrakların nerede? ..



Deprem mi geçirdin, talan mı gördün?

Kanlı haydutlara haraç mı verdin?

- Obaların ocakların nerede? ..



İnancın cezalı, yüreğin tutsak

Konuşacak yerde çaresiz susmak

- Dudakların, dudakların nerede?

Abdurrahim Karakoç

ÇARPIK ÇAĞ

Doğru mu, yanlış mı karar sizlerin

Biz aklın durduğu çağda yaşadık

'Ben dinsizim! ' diyen beyinsizlerin

Din dersi verdiği çağda yaşadık.



Baylar çalım sattı,bayanlar etin;

Ar duvarı çürük,darbeler çetin.

Modern putçuluğun, şirkin, zilletin

Kemale erdiği çağda yaşadık.



Bazen kör kilitler vuruldu dile

Bazen armağanlar kazandı hile

Homo'nun,komo'nun, deyyus'un bile

İtibar gördüğü çağda yaşadık.



Yabancısı olduk ilin obanın

Müdür ekmeğini çaldı çobanın

Resmi dairede devlet babanın

İpe un serdiği çağda yaşadık.



Önümüz çileydi arkamız cefa

Bir gün semtimize basmadı sefa

Mürşidin, müridin günde beş defa

Günaha girdiği çağda yaşadık.



Kimi hak adalet gördü düşünde

Kimi devlet kuşu buldu başında

Vatanseverlerin vatan dışında

Hasretlik sürdüğü çağda yaşadık.



Göz yumup izine düştük batının

Tuttuk kuyruğundan haçlı atının

Pamuk yumağının, tüyün, tütünün

Nice baş yardığı çağda yaşadık.



Neler yıkmadık ki son olsun diye

Harcadık günleri gün olsun diye

Asker kaçağının şan olsun diye

Askeri vurduğu çağda yaşadık.



Dilendik, savurduk Doları, Markı

Döndükçe aşındı düzenin çarkı

Şalvarı, kasketi, gömleği, börkü;

İhtiras sardığı çağda yaşadık.



Baş örtüsü yasak,Türk olmak günah;

Sabır ver, sabır ver ey gadir Allah

Bulaşık basının her gün her sabah

İslâm'ı Yerdiği çağda yaşadık.



Görün hâlimizi biz insanların

Tutsağı olmuşuz suizanların

Her zaman her yerde müslümanların

Müslüman kırdığı çağda yaşadık.

Abdurrahim Karakoç

ÇEKTİRİRLER ÇEKİYORUZ

Ne çekersek deliden-kaçıktan çekeriz.

Ve bir de yarımdan buçuktan çekeriz.

Beri tarafta gözü gönlü kapalıdan

Öte tarafta eti açıktan çekeriz.

Abdurrahim Karakoç

DAĞ İLE SOHBET

Beyaz karlı, kara çamlı iri dağ

Heybet nedir, ne değildir? . De hele.

Geceleri yapayalnız kalınca

Uzlet nedir, ne değildir? . De hele.



Hiç başın ağrır mı, yoruldun mu hiç?

Birine küstün mü., darıldın mı hiç?

Sevdin mi, öptün mü, sarıldın mı hiç?

Hasret nedir, ne değildir, de hele.



Neşeyi ne tartar, gamı kim ölçer

Acı söz yarası kaç yılda geçer

Beklemek sancıdır, ayrılık hançer

Gurbet nedir, ne değildir? . De hele.



Düşlerine aldandın mı uykunun?

Kucağında büyüdün mü korkunun?

Taşınması zor mu zillet tokunun?

Dehşet nedir, ne değildir? . De Hele.



Ormanın var, pınarın var, kuşun var

Dört mevsimde bulut saçlı başın var

Bilmem amma bir uzunca yaşın var

Mühlet nedir, ne değildir? . De hele.

Abdurrahim Karakoç

DAĞLARA ARZUHALİMDİR

Muhalefet ölü, iktidar aciz

Türk milleti boğuluyor, ne haber?

Kapıya dayandı ambargo, haciz

Müfettişler çoğalıyor, ne haber?



Rüşvet meşrulaştı yukarı katta

Fukaranın canı çıkıyor altta

Şahlar dans ederken repo'da rant'ta

Orta direk eğiliyor ne haber?



Örtülüye öfke,çıplağa rıza

Laikçiye taltif,dindara ceza

Daraldı yerküre,çatladı feza

Milli birlik dağılıyor ne haber?



Adaleti felç eyledi iki tay

Rezilliği ben üç deyim, sen yüz say

Dilenerek beylik sürmek çok kolay

Borç dağları yığılıyor, ne haber?



Çivi fırttı aşirette, oymakta

Haramiler haram ile doymakta

Namussuzlar hazineyi soymakta

Namuslular sağılıyor, ne haber?

Abdurrahim Karakoç

DAĞLARA DENİZ EKTİM

Uykuları yatağıma bağladım

Geceleri delip çıktım dağlara..

Ormanların kâkülünü taradım

Bulutlardan gömlek diktim dağlara..



Ağaran şafakta gördüm yarını

Tuttum nakış nakış ördüm yarını

Yağmur damlasına sardım yarını

Dalga dalga deniz ektim dağlara..



Kartal kanadıyla biçtim gökleri

Duru pınarlardan içtim gökleri

Ya Allah! . diyerek açtım gökleri

Demet demet ışık döktüm dağlara..



Hayal var ki hakikatten evlâdır

Çile var ki çok nimetten evlâdır

Sabır, şükür her ziynetten evlâdır

Üçüncü gözümle baktım dağlara..

Abdurrahim Karakoç

DAVA FELSEFEM

Ben Milletim uğruna adamışım kendimi

Bir doğrunun imanı, bin eğriyi düzeltir.

Zulüm Azrail olsa, hep Hakkı tutacağım

Mukaddes davalarda ölüm bile güzeldir.

Abdurrahim Karakoç

DEMEDİ DEME

Korkuyorum belki yarın geç olur

Geleceksen bir gün önce gel sene.

Yaralıya yol gözlemek güç olur

Geleceksen bir gün önce gelsene.



Kar yağar, çığ düşer yollar açılmaz.

Seller iner derelerden geçilmez

Senet yoktur ömre vade biçilmez

Geleceksen bir önce gel sene.



Can kuşu kafeste durmaz demişler

Kaçan kuş kafese girmez demişler

Son pişmanlık fayda vermez demişler

Geleceksen bir gün önce gel sene.

Abdurrahim Karakoç

DERTLEŞME

Sırtımıza cümle derdi, belâyı

Sizin için aldık; sizden ne haber?

Senelerce uykuları rüyayı

Sizin için böldük; sizden ne haber?



'Nemize ne, aman bırak' demedik

Otuz alıp onbeş verek demedik

Hava kışlı, yollar ırak demedik

Sizin için geldik; sizden ne haber?



Aşk ile doldurduk gönül tasını

Tavuğunuz ölse çektik yasını

Zalimlere karşı cenk havasını

Sizin için çaldık; sizden ne haber?



Durup da 'bize ne' demedik bir gün

Korkmadık, yılmadık, düşmedik yorgun

Sıra sıra hapis, kitlece sürgün

Sizin için olduk; sizden ne haber?



İçkiye, kadına, rütbeye, şana

Tenezzül etmedik, malûm cihana

Bunların cümlesi kalsın bir yana

Sizin için öldük; sizden ne haber?

Abdurrahim Karakoç

DOĞMADAN ÖNCE

Sormuşlar “ezelde aşk var mı? ” diye

Ben kalpten vuruldum doğmadan önce.

İster azap deyin ister hediye

Meçhule sürüldüm doğmadan önce.



Yılmadan ben bana beni anlattım

Günahı tövbeyle yıkayıp attım

Ebed kapısında ölümü taddım

Kefene sarıldım doğmadan önce.



Gönlüme sevdanın güneşi doğdu

Şüphe iklimimi ışığa boğdu

İlk yağmurum Kâlûbelâ’da yağdı

Bulandım duruldum doğmadan önce.



Sevdim, sevgiliye giden yol uzun

Şerbetini içtim ateşin, buzun

Bazen girdabına düştüm sonsuzun

Çok öldüm-dirildim doğmadan önce.



Duydum ki var varmış, yok yokmuş güya

Gerçeği alt etti gördüğüm rüya

Kendi kopyam imiş meğer şu dünya

Düşündüm, yoruldum doğmadan önce.



Ezelde, ebedde aşkı gördüm ben

Mezarda, mabette aşkı gördüm ben

Gazapta, rahmette aşkı gördüm ben

Aşk ile karıldım doğmadan önce.

Abdurrahim Karakoç

DOKUZ YÖNLÜ DERT

Açılmış çığırdan dosta gidemem,

Ayaklarım ize sığmaz.. ölürüm.

Yaşarım, duyarım, tarif edemem;

Düşüncem var, söze sığmaz.. ölürüm.



El alır, göz görür, iş çıkar işten;

Arsızlar doluyu doyurur boştan.

İki gün misafir gelse bir kıştan,

Doksan günlük yaza sığmaz.. ölürüm.



Kara çıkar, ak’ı derin eşince;

Gece uzun, uyku yoğun, düş ince..

Bir derdim var, yer götürmez düşünce;

Bir derdim var, yüze sığmaz.. ölürüm.



İriler “aşk” koydu açlığın adın;

Diriler pisledi ölümün tadın.

Zamana hükmeder üçbuçuk kadın,

Gördüklerim göze sığmaz.. ölürüm.



KARAKOÇ’um, bir sevdanın düşkünü,

Deli-dolu gerçek yaşar, düş günü.

Diriler var, çıplak gezer kış günü;

Ölüler var, beze sığmaz.. ölürüm.

Abdurrahim Karakoç

DÖNÜŞ

Bunca yıldır bir hiçliğe

Gittim, sana geliyorum..

Yeter artık döne döne

Bittim, sana geliyorum..



Durdum ve düşündüm demin

Baktım bu yol daha emin

Ayrılmamaya bin yemin

Ettim, sana geliyorum..



Gözüm yaşlı gönlüm garip

Yalvarayım dedim varıp

Benliği benden çıkarıp

Attım, sana geliyorum..



Aşk tokmağı değdi örse

Durmam gayrı dünya dursa

Dünden kalma neyim varsa

Sattım, sana geliyorum..



Bıraktım öfkeyi kini

Oldum bir rahmet ekini

Seni sevmenin zevkini

Tattım. sana geliyorum..

Abdurrahim Karakoç

DÖRTGEN

Kul o ki, nefsini yularla güde

Mal o ki, bekçisin muazzez ede

Dil o ki, her yerde hakkı konuşa

Yol o ki, dosdoğru Allah(c.c.) ’a gide.

Abdurrahim Karakoç

DOSTA DOĞRU

İçimde uzayan her yol

Çıkar gider dosta doğru

Nergis. ıtır, menekşe, gül

Kokar gider dosta doğru



Zamanım yoğrulur gamla

Birleşir sabah akşamla

Ilık kanım damla damla

Akar gider dosta doğru



Gel bende gör, sen gel beni

Durduramaz engel beni

Görmediğim bir el beni

Çeker gider dosta doğru



Beynim fırın, bağrım tandır

Yanarım hayli zamandır

Sevgim bir yavru ceylandır

Seker gider dosta doğru



Ne saklarım ne gizlerim

Yalnızca onu özlerim

Tabutta bile gözlerim

Bakar gider dosta doğru.

Abdurrahim Karakoç

DUA

Senin ak alnından, gök gözlerinden

Önce dallar, sonra yapraklar öpsün.

Eğilsin yıldızlar, tutsun elinden

Gecelerden sonra şafaklar öpsün.



Aşk diyorlar en mukaddes hayale

Ve sen de düşesin o sonsuz hâle

Hazdan dudakların olsun bir lâle

Güller, karanfiller, zambaklar öpsün.



Sende kemal bulmuş renk, şekil, biçim

Yaşamanın öz suyusun bir içim

Olanca suların sağlığı için

Seni her gün göller, ırmaklar öpsün.



Kumral saçlarında nisan yağmuru

Yazın, ak yüzünden gölgenin moru

Ağzından en serin, hem de en duru

Kayalardan akan kaynaklar öpsün.



Çimenler okşasın ayaklarını

Çiçekler koklasın parmaklarını

Ben öpmeden önce yanaklarını

Varsın teller, tüller, duvaklar öpsün.



Kıskançlık çakılı kazıktır serde

Bölünsün bu rüya en tatlı yerde

Seni canlı kullar öpmesinler de

Kefenler sarılsın, topraklar öpsün.

Abdurrahim Karakoç

DUYDUN MU?

Karagözlüm, kavuşmayı beklerken

Ayrılığın vakti geldi, duydun mu?

Beraberce diktiğimiz çiçekler

Açılmadan önce soldu, duydun mu?



İçimde acıdan ırmaklar çağlar

Gözlerim yaş dolu, gönlüm kan ağlar

Tatlı hatıralar, sıcak sevdalar

Hakikatsiz rüya oldu, duydun mu?



Kara talih ile olunmaz yarış

Eğer küskün isen gitmeden barış

Belki son ayrılık, belki son görüş

Kavlimiz yarıda kaldı, duydun mu?



Çok olur dağların karı-kıcısı

Böyle imiş alnımızın yazısı

Bu mevsimsiz ayrılığın acısı...

Ok vurdu sinemi deldi, duydun mu?



KARAKOÇ’um, kalbim yara, dilim lâl...

Ömrümün ufkunu sardı bir melâl

Beslediğim umut, kurduğum hayal

İçime ateşler saldı, duydun mu?

Abdurrahim Karakoç