Allahü Teala’dan başka dostumuz yok ki başkasından gelenlere kırılalım.Düşmandan gelen şeyler ile insan kırılır , yaralanır.Dosttan gelen her şey makbuldür.

Allahü Teala’dan başka dostu olmayana her gelen şey zevk verir.Sevgiliden gelen her şey hoştur güzeldir.

Allahü Teala’ya kulunun itaati derecesinde mahlukatta kula itaatçi olur.

Allahü Teala’nın bir kulunu sevmesinin âlameti kulun razı olduğu işler ile mesela farzlar ve sünnetler ile meşgul olmasıdır.Farzlar ve sünnetler ile meşgul olmayan kendi haline bırakılmış demektir.Seven sevdiğini hiç kendi haline bırakır mı ? Kendi haline bırakılandan ise her zaman kötü şeyler cereyan eder.

Allahü Teala’nın razı olmadığı işler ile meşgul olan yani farzları ve sünnetleri yapmayıp nefsi için yaşayana gönderilen her nimet , para , mal , mülk ahiret azabını şiddetlendirmeye sebep olur.

Allahü Teala’nın sevdiği kul olmayan ise şeytanın sevdiğidir.Kişi sevdiği ile beraberdir.

Allahü Teala’yı sevmenin alâmeti onun bütün emirlerini sorgusuz sualsiz kabul edip yerine getirmektir. Seven sevdiğinin her sözünü yerine getirmez ise sevgisinde samimi değil demektir.

Allahü Teala’dan cömert kimse olamaz. O öyle cömerttir ki ; bize hayat verdi , muhtaç olduklarımızı devamlı yaratmaktadır.Bize kendisini tanımamız için Resuller gönderdi , itaat etmemiz gerekenleri ve huzurlu , rahat yaşama yollarını bildirdi.Bize her istediğimizi yapabilme özgürlüğü için irade verdi ve bu iradeyi yaratmasına sebep kıldı.Vermiş olduğu bu irade ile razı olduğu şeyleri irade etmemizi emr buyurdu.Ve her irade ettiğimiz şeyin makbulü olması halinde sevap ihsan etti , iradelerimizin sevdiği şeyler olması halinde bize sonsuz bir hayat ve cemalini görme ihsanını verdi. Sevdikleri ile beraber olacağımız bir cennet vaat etti. Veren hep O yüce zat ve alan biz muhtaç kullarız. Ondan cömerdi olabilir mi?

Sevgi iki şekilde olur üçüncüsü söz konusu olmaz. İnsan ya dostunu sever yada düşmanını.O halde kimi sevdiğimize bakalım.Eğer dost dediklerimiz Allahü Teala’nın emirlerini yerine getiriyorsa sevgimiz Allahü Teala’nın sevdiği bir kuluna ve dolayısı ile O’nadır.Eğer dost dediklerimiz Allahü Teala’nın emirlerini yerine getirmiyorsa sevgimiz düşmanadır.Düşman ise Nefis ve şeytandır.Bir insan eğer Allahü Teala’nın emirlerini yerine getirmiyorsa O’nun düşmanlarının yani Allahü Teala’nın düşmanları olan Nefsinin ve Şeytan’ın emirlerini yerine getiriyor demektir.Bu insana duyulan sevgi düşmana duyuluyor demektir.O halde kimi ve neden sevdiğimizi iyi bilmeliyiz.Birini severken ölçü bu olmalıdır.Ölçü Allah rızasıdır.Başka menfaatler ile beslenen sevgi nefis ve şeytanın rızası için olur.